Μια ματιά στο Λαογραφικό και Γεωλογικό Μουσείο Ζαρού ( video ) !
Το Λαογραφικό Μουσείο Ζαρού ιδρύθηκε το 1998 και μέχρι και σήμερα τελεί υπό κατασκευή, σε ένα παλαιό αρχοντικό κτίριο στο Ζαρό, το οποίο αναπαλαιώνεται.
Το Λαογραφικό Μουσείο Ζαρού ιδρύθηκε το 1998 και μέχρι και σήμερα τελεί υπό κατασκευή, σε ένα παλαιό αρχοντικό κτίριο στο Ζαρό, το οποίο αναπαλαιώνεται.
Όλοι εμείς που έχουμε ανακαλύψει τη μαγεία του χορού! Που χορεύουμε μπροστά στον καθρέφτη στο δωμάτιό μας…, που σιγοψιθυρίζουμε το ρυθμό της χορογραφίας μας, περπατώντας στο δρόμο…, που προπονούμε τα βήματά μας, στη δουλειά μας, στα κρυφά!!
Όταν η φύση δεν κουράζεται να μας χαρίζει απλόχερα την ομορφιά της και ο φωτογραφικός φακός να “κλέβει” το μεγαλείο της μιαςκαι μοναδικής στιγμής!
Για άλλη μια χρονιά, ο Σύλλογος ΑμεΑ Γονέων και Φίλων Νότιας Κρήτης «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ», προετοιμάζεται προκειμένου όλα να είναι έτοιμα για την τοποθέτηση των ραμπών που διευκολύνουν την πρόσβαση των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες στις θάλασσες του Νότου.
Μέσα στο καλοκαίρι αναμένεται η ολοκλήρωση της κατασκευής του νέου Μουσείου της Μεσαράς το οποίο ωστόσο, αν όλα πάνε καλά, θα είναι σε θέση να λειτουργήσει από το 2016.
Συναρπαστικές είναι οι ανακοινώσεις που έγιναν για σειρά ανασκαφών που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ελλάδα.
Με ιδιαίτερη ευλάβεια και συμμετοχή του κόσμου, γιορτάστηκε και στη Μεσαρά σήμερα, ο τροπαιοφόρος Άγιος Γεώργιος.
Το Βιβλίο «Και βέβαια αλλάζει!» της Αγγέλας Καστρινάκη, καθηγήτριας Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και προέδρου του Τμήματος Φιλολογίας, συγγραφέως, παρουσιάζει το Σάββατο 25 Απριλίου το Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας και ο Δήμος Αρχανών – Αστερουσίων.
Το αεροδρόμιο Τυμπακίου θα έχει τη μεγάλη τιμή να φιλοξενήσει στη Ελλάδα, τους ευρωπαϊκούς αγώνες ποδηλασίας για αθλητές με ειδική αναπηρία.
Είναι σημαντικό για την περιοχή της Μεσαράς ότι η ταινία εξελίσσεται μεταξύ άλλων και στη Φαιστό και τον Κομμό.
Μεγάλη ανταπόκριση είχε το κάλεσμα του Δήμου Φαιστού για την επιχείρηση καθαριότητα, σήμερα στην όμορφη παραλία του Κόκκινου Πύργου Τυμπακίου.
Με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Γόρτυνας και μετά από εισήγηση της Επιτροπής Παιδείας, παραχωρούνται τα κτήρια των πρώην Δημοτικών Σχολείων Ατσιπάδων και Αποϊνίου, στους Πολιτιστικούς Συλλόγους των δύο χωριών.
Κάθε χρόνο, την ημέρα εορτασμού της Ζωοδόχου Πηγής, Παρασκευή της Διακαινησίμου, οι πιστοί της μεσαράς προσέρχονται στο Ναό, που βρίσκεται μέσα στο χώρο του στρατιωτικού αεροδρομίου Τυμπακίου, για να προσκυνήσουν τη χάρη της Παναγίας.
''Αντικείμενα και εργόχειρα των περασμένων αιώνων περιλαμβάνει το λαογραφικό μουσείο του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Αγίας Βαρβάρας .
Ήταν γύρω στα 450μχ, όταν ένας βυζαντινός στρατιώτης, Λέοντας στο όνομα, έκοβε βόλτες σε ένα δασάκι στα μέρη της βασιλεύουσας, όταν ξάφνου βλέπει μπροστά του έναν τυφλό άνθρωπο να του ζητάει λίγο νερό για να σβήσει τη δίψα του.
Με ιδιαίτερη επιτυχία ολοκληρώθηκε η ομιλία του διακεκριμένου νομικού κ Α.Βγόντζα με θέμα, «Η πρώτη γραπτή Ευρωπαϊκή νομοθεσία στη Γόρτυνα, η συμβολή της στο σήμερα», η οποία έλαβε μέρος στο Μουσείο Κρητικής Εθνολογίας στους Βώρους.
Μετά τις εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Συλλόγου Τυμπακίου και τον άμεσο ορισμό του Προέδρου και του Αντιπροέδρου, τα μέλη του δραστήριου Πολιτιστικού Συλλόγου προχώρησαν και σε καταμερισμό αρμοδιοτήτων.
Τη συγγραφή του παρόντος ανέλαβε μια μικρή συντακτική ομάδα από μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Βώρων.
Ο Θεάνθρωπος Χριστός ολοκληρώνει το έργο της Θείας Οικονομίας, που είναι η ανάσταση όλης της Δημιουργίας και όλων των ανθρώπων, κι αυτών που ήταν εν ζωή, αλλά και αυτών που είχαν πεθάνει πριν τον ερχομό του Ιησού στον κόσμο. Ο έσχατος εχθρός του ανθρώπου, ο θάνατος, νικιέται δια του θανάτου του Χριστού, και όλα κινούνται στην προσδοκία της Ανάστασης, της γνήσιας ελευθερίας. Σ’ έναν από τους πιο όμορφους ύμνους, που ολοκληρώνουν την ακολουθία του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, διαβάζουμε τα εξής θαυμάσια λόγια: “Δεύτε ίδωμεν την ζωήν ημών εν τάφω κειμένην, ίνα τους εν τάφοις κειμένους ζωοποιήση. δεύτε σήμερον, τον εξ Ιούδα υπνούντα θεώμενοι, προφητικώς αυτώ εκβοήσωμεν. Αναπεσών κεκοίμησαι ως λέων. τις εγερεί σε, βασιλεύ; αλλ’ ανάστηθι αυτεξουσίως, ο δους σεαυτόν υπέρ ημών εκουσίως. Κύριε, δόξα σοι”. Το ποιητικό αυτό κείμενο αποτυπώνει το απόσπασμα της Παλαιάς Διαθήκης, που αναφέρεται στον Ιακώβ. Ο Χριστός κοιμάται σαν το λιοντάρι, έτοιμος να ξυπνήσει, να αναστηθεί, να φέρει στον κόσμο την ελπίδα, τη χαρά της νίκης, την συντριβή του θανάτου, να φέρει στην ιστορία το πιο σπουδαίο μήνυμα, που άλλο ανώτερο δεν υπάρχει: ότι πλέον είμαστε ελεύθεροι και από το θάνατο. Για τους περισσότερους ανθρώπους ο θάνατος είναι η έσχατη απόδειξη δουλείας. Είμαστε ανίσχυροι απέναντί του. Μπορούμε να τον απομακρύνουμε, αλλά όχι να τον υπερβούμε. Για τους περισσότερους ο θάνατος αποτελεί το βιολογικό και οριστικό τέρμα της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν υπάρχει λογική απόδειξη επιστροφής από το “επέκεινα”, το μετά τον θάνατο, με αποτέλεσμα η θλίψη να είναι ανυπέρβλητη. Απέναντι στον θάνατο ο άνθρωπος ζει με τον φόβο ή εκείνη την ελπίδα ότι το τέλος δεν θα έλθει. Ο Χριστός έζησε τον θάνατο, όχι ως βιολογικό τέρμα ή ως αναπόδραστη κατάσταση, αλλά ως υπακοή στο θέλημα του Πατέρα Του. Έφτασε την φύση Του, που είχε την αθανασία δεδομένη, καθώς δεν είχε αμαρτία, στο κατώφλι του θανάτου και το πέρασε σωματικά, για να μας δείξει ότι ο θάνατος είναι το τέρμα, μόνο όταν συνοδεύεται από τον χωρισμό από το Θεό. Αυτός που ζει το Θεό με υπακοή στο θέλημά Του, αυτός που αγωνίζεται εναντίον της αμαρτίας, η οποία είναι ο θάνατος, ελευθερώνεται ακόμη και από τα δεσμά του θανάτου, γιατί ακολουθεί τον Χριστό. “Εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει. εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρη”, μας λέει ο Κύριος. Αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος αποτελεί για μας τους θνητούς την αφορμή, πολύν καρπό να φέρουμε, αν ζούμε με υπακοή στο Θεό. Ο Χριστός μας δίδαξε ότι αυτό είναι κατορθωτό. Αν πεθάνουμε ως προς την αμαρτία, δηλαδή νεκρώσουμε τα πάθη και τις κακίες μας, τότε ουσιαστικά φέρουμε πολύν καρπό, της αγάπης, της αρετής, της πίστης στο Θεό, γιατί αυτό είναι το θέλημά Του για μας. Αν πεθάνει ο εγωισμός μας, με την άσκηση, την προσπάθεια, την ταπείνωση, την θυσία, τότε πολύν καρπό φέρουμε. Τραβάμε την χάρη και το έλεος του Θεού και τότε, ακόμα και ο βιολογικός θάνατος είναι το σημείο εκείνο της ζωής που μας απαλλάσσει από την φθορά και την αμαρτία και μας φέρνει κοντά σ’ Αυτόν που πέθανε για μας, τον Χριστό. Ο Χριστός αναπαύεται στον τάφο σωματικά. Ο Χριστός κηρύττει στον Άδη τη Ζωή. Και θα αναστηθεί ως ο λέων, αυτεξουσίως, και θα τραβήξει μαζί Του όσους τον πίστεψαν, αλλά και όσους τον πιστεύουν, όσους τους αγγίζει το μήνυμα, το πρόσωπο, η κοινωνία μαζί Του. Ελευθερωνόμαστε από το θάνατο, χάρις στον θάνατο του Σωτήρα. Όλα πλέον είναι διαφορετικά. Δεν φοβόμαστε το θάνατο, γιατί θα μας πάει σ’ Αυτόν που μας αγαπά και αγαπούμε. Και θα περιμένουμε την Δευτέρα Παρουσία, για να γευτεί και το σώμα μας, αυτή την ανεκλάλητη χαρά. Αυτή την ανεκλάλητη ελευθερία. Αυτή την ανεκλάλητη αιώνια ζωή. Στο Μεγάλο Σάββατο βρίσκονται τα σώματα των ανθρώπων που έφυγαν από αυτή τη ζωή. Μα όσοι ζούμε την πίστη, όσοι αγαπούμε, όσοι συγχωρούμε, όσοι κοινωνούμε έχουμε μπει ήδη στην ογδόη ημέρα. Την ημέρα της Εκκλησίας. Την Ημέρα της Ανάστασης. Την Κυριακή, την ημέρα του Κυρίου…πηγή: wordpress.com
Η πιο κατανυκτική ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας είναι αναμφίβολα η Μεγάλη Παρασκευή, με τον Επιτάφιο Θρήνο και τα εκπληκτικής ομορφιάς Εγκώμια.